Αρχική » Θεραπείες » Χειρουργικές

Category Archives: Χειρουργικές

Advertisements

Η νευροχειρουργική αντιμετώπιση σε παιδιά περιορίζει τη γνωστική έκπτωση

Οι φαρμακοανθεκτικές επιληψίες που προκαλούνται από όγκους του εγκεφάλου θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με χειρουργική επέμβαση το συντομότερο για πρόληψη της γνωστικής έκπτωσης, σύμφωνα με μια νέα μελέτη.

Η έρευνα αυτή, που δημοσιεύτηκε στο τεύχος Φεβρουαρίου του περιοδικού Neurosurgery, είχε τη μορφή μιας ανασκόπησης 29 παιδιατρικών ασθενών που υπεβλήθησαν σε χειρουργικές εκτομές μεταξύ των ετών 2000 και 2011. Στην τελευταία τους εξέταση, περίπου το 76% των ασθενών ήταν ελεύθερο κρίσεων με το 62% να διακόπτει σταδιακά την αντιεπιληπτική αγωγή. Το πιο σημαντικό ωστόσο, ήταν το εύρημα των ερευνητών πως η χειρουργική επέμβαση έτεινε να ακολουθείται από βελτιώσεις στη γνωστική λειτουργικότητα.

Κανένας από τους ασθενείς δεν εμφάνιζε γνωστική έκπτωση ως αποτέλεσμα της επέμβασής του. Αντιθέτως, τα  γλοιώματα που δεν αντιμετωπίσθηκαν χειρουργικά σχετίζονται με μακροπρόθεσμη έκπτωση της γνωστικής λειτουργικότητας.

«Η πληρότητα της αφαίρεσης προδιαθέτει σε ευνοϊκότερα αποτελέσματα σχετικά με την μείωση των κρίσεων», σχολιάζουν οι ερευνητές. «Η χειρουργική επέμβαση συνδέεται με βελτίωση παρά με επιδείνωση σε ομαδικό επίπεδο».

 

Πηγή

Advertisements

Αλλαγές των νευρωνικών δικτύων σε ασθενείς με επιληψία

Οι ασθενείς με την πλέον συχνή μορφή εστιακές επιληψίας έχουν διάχυτες, μη φυσιολογικές συνδέσεις στους εγκεφάλους τους, που θα μπορούσαν να προσφέρουν στοιχεία για τη διάγνωση και τη θεραπεία, σύμφωνα με μια νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε πρόσφατα στο περιοδικό Radiology.

Η επιληψία του κροταφικού λοβού χαρακτηρίζεται από κρίσεις που ξεκινούν από τους κροταφικούς λοβούς, που βρίσκονται και στις δύο πλευρές του εγκεφάλου, ακριβώς πάνω από το αυτί. Παλαιότερα, οι ειδικοί θεωρούσαν πως η πάθηση αυτή σχετιζόταν με βλάβες δομών εντός του κροταφικού λοβού, όπως ο ιππόκαμπος. Πρόσφατες έρευνες, ωστόσο, εμπλέκουν το δίκτυο default mode (DMN), την ομάδα δηλαδή των εγκεφαλικών περιοχών που ενεργοποιούνται κατά τη διάρκεια ήρεμης ενδοσκόπησης και απενεργοποιούνται κατά τη διάρκεια συμπεριφορών με κάποιο στόχο. Το DMN αποτελείται από διάφορους κόμβους, που είναι περισσότερο ενεργοί σε φάση ηρεμίας.

Για να μάθουν περισσότερα, οι ερευνητές πραγματοποίησαν απεικόνιση εγκεφάλων με την τεχνική diffusion tensor imaging, ένα είδος μαγνητικής τομογραφίας που καταγράφει την κίνηση, ή διάχυση (diffusion), του νερού εντός της εγκεφαλικής λευκής ουσίας, δηλαδή των νευρικών ινών που μεταφέρουν σήματα σε όλον τον εγκέφαλο. Η ομάδα μελέτης αποτελούνταν από 24 ασθενείς με επιληψία αριστερού κροταφικού λοβού, οι οποίοι είχαν δρομολογηθεί για χειρουργική επέμβαση αφαίρεσης της περιοχής από όπου ξεκινούσαν οι κρίσεις τους. Οι ερευνητές συνέκριναν τους ασθενείς αυτούς με 24 υγιείς δείκτες, χρησιμοποιώντας ένα πρωτόκολλο MRI προσανατολισμένο στην ανίχνευση οδών λευκής ουσίας με τεχνικές διάχυσης σε υψηλή ανάλυση. Τα δεδομένα αναλύθηκαν με μια νέα τεχνική που αναγνωρίζει και ποσοτικοποιεί τις δομικές συνδέσεις στον εγκέφαλο.

Οι ασθενείς με επιληψία του αριστερού κροταφικού λοβού εμφάνισαν μείωση της μακράς εμβέλειας συνδεσιμότητας κατά 22% έως 45% σε περιοχές του DMN συγκριτικά με τους υγιείς δείκτες.

«Χρησιμοποιώντας MRI διάχυσης, βρήκαμε αλλαγές στην δομική συνδεσιμότητα πέρα του έσω κροταφικού λοβού, ειδικά στο δίκτυο default mode», δήλωσε ο Steven M. Stufflebeam M.D. του Κέντρου Βιοϊατρικής Απεικόνισης Athinoula A. Martinos του Γενικού Νοσοκομείου Μασαχουσέτης στη Βοστώνη.

Επιπλέον της μειωμένης μακράς εμβέλειας συνδεσιμότητας, οι ασθενείς με επιληψία είχαν μια αύξηση κατά 85% έως 270% της τοπικής συνδεσιμότητας εντός και πέραν του DMN. Οι ερευνητές πιστεύουν ότι αυτό μπορεί να αποτελεί μια προσαρμογή στην απώλεια της μακράς εμβέλειας συνδεσιμότητας.

«Η αύξηση των τοπικών συνδέσεων μπορεί να αναπαριστά ένα παθολογικό μηχανισμό προσαρμογής, κατά τον οποίο διατηρούνται οι συνολικές νευρικές συνδέσεις, παρά την απώλεια συνδέσεων με σημαντικά άλλα κέντρα», υποστηρίζει ο Dr Stufflebeam.

Τα αποτελέσματα υποστηρίζονται από παλαιότερες μελέτες λειτουργικής MRI, που δείχνουν μειωμένη λειτουργική συνδεσιμότητα στις περιοχές του DMN στην επιληψία του κροταφικού λοβού. Οι ερευνητές δεν είναι βέβαιοι αν οι δομικές αλλαγές προκαλούν τις λειτουργικές αλλαγές ή συμβαίνει το αντίστροφο.

«Είναι πιθανώς η καταστροφή της μυελίνης, που είναι η μονωτική ουσία των νευρώνων, που προκαλεί μια επιβράδυνση της μετάδοσης των πληροφοριών, αλλά δεν ξέρουμε ακόμα με βεβαιότητα», λέει ο Dr Stufflebeam.

Ο Dr. Stufflebeam και οι συνεργάτες του σχεδιάζουν να συνεχίσουν την έρευνά τους, χρησιμοποιώντας δομική και λειτουργική MRI με ηλεκτροεγκεφαλογράφημα και μαγνητοεγκεφαλογράφημα για να ανιχνεύσουν αλλαγές της διάχυσης και να εξετάσουν την δραστηριότητα του εγκεφάλου σε πραγματικό χρόνο.

«Ο μακροπρόθεσμος στόχος μας είναι να εξετάσουμε αν μπορούμε να προβλέψουμε από μελέτες διάχυσης το ποιος θα ανταποκριθεί καλά σε μια χειρουργική επέμβαση», δήλωσε.

Πηγή

Ποιοι ασθενείς αποφεύγουν την χειρουργική της επιληψίας

Μια σειρά συμπεριφορών και ανησυχιών των ασθενών, που αποτελούν εμπόδιο στο δρόμο της χειρουργικής επέμβασης για την επιληψία, καθίστανται σταδιακά περισσότερο αποδεκτές, σύμφωνα με μια πρόσφατη μελέτη.

Σε καλά επιλεγμένους υποψηφίους, των οποίων η επιληψία είναι ανθεκτική – που σημαίνει ότι δεν απαντούν στη συμβατική φαρμακευτική θεραπεία – η χειρουργική εκτομή είναι επιτυχής ως τρόπος διακοπής των κρίσεων «περίπου στα δύο τρίτα των περιστατικών», ισχυρίζονται ερευνητές του τμήματος Νευρολογίας του Κολλεγίου Ιατρικής του Wisconsin.

Ωστόσο, ένα σημαντικό μέρος των πιθανών υποψηφίων αρνούνται να υποβληθούν σε χειρουργείο – ακόμα και μετά την προεγχειρητική αξιολόγηση. «Οι λόγοι για τους οποίους οι ασθενείς αρνούνται μια δυνητικά αποτελεσματική επέμβαση δεν είναι πλήρως κατανοητοί», συνεχίζουν.

Για να προσδιοριστούν οι κοινωνικό-πολιτισμικοί, ιατρικοί, προσωπικοί και ψυχολογικοί παράγοντες που μπορεί να επηρεάζουν τις αποφάσεις των ασθενών, οι ερευνητές ετοίμασαν ένα νέο ερωτηματολόγιο που δόθηκε σε 23 άτομα που συμφώνησαν να υποβληθούν σε χειρουργείο επιληψίας και σε εννιά που αρνήθηκαν.

Οι ερευνητές βρήκαν πως τα άτομα που δεν συναινούν σε χειρουργική επέμβαση τείνουν «να ενοχλούνται λιγότερο» από την επιληψία τους – ανεξαρτήτως του βαθμού βαρύτητά της – και προβληματιζόταν περισσότερο σχετικά με διάφορες ανησυχίες τους που αφορούσαν την ίδια την επέμβαση. Ήταν επίσης λιγότερο πιθανό να ακούσουν τις απόψεις των ιατρών και των συνεργατών τους, συγκριτικά με αυτές των ομοιοπαθούντων που υπεβλήθησαν σε επέμβαση και ήταν επίσης περισσότερο πιθανό να πάσχουν από συνυπάρχουσες ψυχιατρικές νόσους.

Εν τωμ εταξύ, οι ασθενείς που επιλέγουν το χειρουργείο ήταν συνήθως περισσότερο προβληματισμένοι για την νόσο τους στην καθημερινή ζωή – για παράδειγμα νιώθοντας ντροπή για τις κρίσεις τους. Ήταν περισσότερο ενθουσιασμένοι για την προοπτική μιας ζωής χωρίς συμπτώματα επιληψίας και λιγότερο ανήσυχοι για ορισμένες πλευρές της χειρουργικής επέμβασης.

Οι ερευνητές κατέληξαν στο ότι ένας αριθμός παραγόντων «λειτουργεί ως φραγμός προς την σωστή αντιμετώπιση του ασθενή» και προτείνουν τη χρήση των ευρημάτων τους στο μέλλον για βελτίωση της εκπαίδευσης των κλινικών, ενώ επίσης μπορούν να λειτουργήσουν ως βάση για το αν συγκεκριμένες  θεραπευτικές επιλογές θα πρέπει να προτείνονται σε ορισμένους ασθενείς.

Για πράδειγμα, ένα άτομο που ταιριάζει στο προφίλ κάποιου που είναι πιθανό να αρνηθεί την επέμβαση θα μπορούσε να αποφύγει την προεγχειρητική αξιολόγηση, που έχει κινδύνους και κόστος στην πραγματοποίησή της.

Πηγή

Χειρουργική της επιληψίας σε ηλικιωμένους

Η επιλογή της νευροχειρουργικής είναι μια βιώσιμη θεραπευτική επιλογή για ηλικιωμένα άτομα με επιληψία, σύμφωνα με τους συγγραφείς μιας πρόσφατης μελέτης – ένα εύρημα που αντίκειται στην συνήθη πρακτική, όπου οι χειρουργικές επεμβάσεις συχνά αποφεύγονται σε ηλικιωμένα άτομα λόγω του φόβου των επιπλοκών.

Ενώ στην πλειονότητα των ασθενών με επιληψία που υποβάλλονται σε χειρουργείο οι κρίσις σταματούν, ένα μικρό αλλά σημαντικό ποσοστό εμφανίζουν λιγότερο καλά αποτελέσματα, περιλαμβανομένης της απώλειας μνήμης και των γνωστικών δυσλειτουργιών.

Ο Sanjay Patra, νευροχειρουργός στο Spectrum Health Medical Group και επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, σχολιάζει: «Παραδοσιακά, υπάρχει μια τάση να αποκλείει κανείς τους ηλικιωμένους ασθενείς από ένα χειρουργείο λόγω του φόβου αυξημένου κινδύνου ιατρικών ή χειρουργικών επιπλοκών. Η μελέτη αυτή παρέχει στοιχεία ότι το χειρουργείο μπορεί αντιθέτως να είναι μια βιώσιμη και αποτελεσματική θεραπευτική επιλογή».

Οι ερευνητές διεξήγαγαν μια ανασκοπική μελέτη 122 χειρουργικών επεμβάσεων στο Νοσοκομείο Henry Ford του Michigan, οι οποίες διεξήχθησαν σε ασθενείς των οποίων οι κρίσεις δεν ανταποκρίνονταν στη θεραπεία. Παρατηρήθηκε ότι το 74% ατόμων ηλικίας άνω των 50 ετών ανέφεραν, μετά από έναν μέσο χρόνο παρακολούθησης 24 μηνών, ότι τα συμπτώματά τους σταμάτησαν εντελώς – ένα νούμερο που αυξανόταν σε 91% σε άτομα ηλικίας 60 ετών και άνω. Ταυτόχρονα, μόνο το 58% των νεότερων ασθενών παρέμειναν ελεύθεροι κρίσεων μετά το ίδιο χρονικό διάστημα.

Από την άποψη των επιπλοκών, οι ηλικιωμένοι ασθενείς αποδείχθηκαν επίσης λιγότερο επιρρεπείς σε επιπλοκές, όπως η ναυτία, η κατάθλιψη, η κεφαλαλγίες και οι αλλαγές της προσωπικότητας, συγκριτικά με αντίστοιχους νεώτερους ασθενείς. Μόλις το 11,4% της πρώτης ομάδας προσβλήθηκε από τις παρενέργειες αυτές, συγκριτικά με το 15,3% της δεύτερης ομάδας.

Ωστόσο, η έκπτωση στη λεκτική μνήμη ήταν ελαφρά πιο έντονη στους ηλικιωμένους και σε άτομα των οποίων η επιληψία είχε διάρκεια άνω των 20 ετών, συγκριτικά με τους νεότερους ασθενείς.

Οι χειρουργικές επεμβάσεις διεξήχθησαν σε μια περίοδο 15 ετών από τον νευροχειρουργό Kost Elisevich, επικεφαλής των κλινικών νευροεπιστημών του Spectrum Health Medical Group. Η πλειονότητα των περιστατικών αφορούσε επεμβάσεις έσω κροταφικού λοβού, που είναι ευρέως αποδεκτό ότι  είναι περισσότερο αποτελεσματικές από άλλες σε άλλες περιοχές του εγκεφάλου – μια άποψη που η μελέτη αυτή υποστηρίζει.

Πηγή 

Ασφαλής η χειρουργική για την λεκτική μνήμη των παιδιών

Σύμφωνα με μια νέα έρευνα, για την πλειονότητα των παιδιών με επιληψία, μια νευροχειρουργική επέμβαση δεν θα επηρέαζε τη λεκτική τους μνήμη – εκτός από περιπτώσεις, όπου εμπλέκεται ο αριστερός κροταφικός λοβός.

Ερευνητές νευροψυχολογίας για παιδιά και εφήβους στο Brain Center Rudolf Magnus, του Πανεπιστημιακού Ιατρικού Κέντρου της Ουτρέχτης, εξέτασαν τη λεκτική μνήμη 63 παιδιών σε τακτά χρονικά διαστήματα. Τα ευρήματά τους δημοσιεύθηκαν στο περιοδικά Epilepsy Research αυτό τον μήνα.

Εκ των παιδιών αυτών, τα 21 ήταν ασθενείς με επιληψία που υπεβλήθησαν σε νευροχειρουργική επέμβαση για την αντιμετώπιση της πάθησή τους. Σε κάθε περίπτωση, η επέμβαση ήταν επιτυχής στο να θέσει ένα τέλος στις κρίσεις του ασθενή – αν και σε ορισμένα λίγα περιστατικά, η λεκτική μνήμη επηρεάστηκε.
Στην μελέτη, η ικανότητα του κάθε παιδιού να ανακαλεί λεκτικές πληροφορίες ελέγχθηκε πριν την επέμβαση και μετά στους 6, 12 και 24 μήνες μετά από αυτή. Για κάθε ασθενή εξετάσθηκαν και δύο άτομα δείκτες, αντιστοιχισμένα ως προς  την ηλικία και το φύλο, σε παρόμοια διαστήματα.

Όπως έχουν δείξει και παλαιότερες έρευνες, τα παιδιά με επιληψία τα πήγαν καλύτερα στα tests λεκτικής μνήμης μετά το χειρουργείο συγκριτικά με πριν, εμφανίζοντας ρυθμούς ανάπτυξης παρόμοιους με αυτούς των αντίστοιχων παιδιών που δεν έπασχαν από επιληψία. Ωστόσο, μια προσεκτικότερη ανάλυση αποκάλυψε πως, μετά την επέμβαση, τα αποτελέσματα κυμαίνονταν πολύ μεταξύ των παιδιών. Παιδιά που υπεβλήθησαν σε εκτομές που αφορούσαν τον αριστερό κροταφικό λοβό – μια περιοχή του εγκεφαλικού φλοιού που εμπλέκεται στην επεξεργασία της γλώσσας και της αποθήκευσης νέων μνημών – εμφάνισαν χαμηλότερο επίπεδο λεκτικής γνωστικής λειτουργίας σχετικά με αυτό που περίμεναν να βρουν οι ερευνητές με βάση την απόδοσή τους πριν την επέμβαση. Εν αντιθέσει, η λεκτική μνήμη γενικώς παρέμεινε ανεπηρέαστη σε ασθενείς στους οποίους οι επεμβάσεις δεν αφορούσαν τον αριστερό κροταφικό λοβό.

«Παρά την παύση των επιληπτικών κρίσεων, η λεκτική μνήμη παραμένει ευάλωτη σε παιδιά που χρειάζονται επέμβαση που περιλαμβάνει και τον αριστερό κροταφικό λοβό», συμπέρανε ο Joost Meekes, συγγραφέας της μελέτης. «Σε πολλά – αλλά όχι σε όλα – τα παιδιά με άλλα είδη επιληψίας, η λεκτική μνήμη μετά την επέμβαση είναι παρόμοια με την αρχική κατάσταση πριν την επέμβαση».

Πηγή

Διεγέρτης του Πνευμονογαστρικού: Αναθεωρημένες οδηγίες της Αμερικανικής Ακαδημίας Νευρολογίας

Για πρώτη φορά μετά το 1999, η Αμερικανική Ακαδημία Νευρολογίας (ΑΑΝ) ανασκόπησε την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια του διεγέρτη του πνευμονογαστρικού νεύρου (VNS) σε ασθενείς με επιληψία, δημοσιεύοντας νέες συστάσεις για κέντρα που σκέφτονται τη χρήση της μεθόδου αυτής.

Η θεραπεία με VNS χρησιμοποιείται μερικές φορές για τη θεραπεία συγκεκριμένων μορφών ανθεκτικής επιληψίας, περιλαμβανομένου του συνδρόμου Lennox-Gastaut, που τυπικά εκδηλώνεται κατά την παιδική ηλικία. Η θεραπεία περιλαμβάνει την εμφύτευση ενός μικρού διεγέρτη στον θώρακα του ασθενή, που ελέγχει τις ηλεκτρικές ανωμαλίες που εκδηλώνονται στο αριστερό πνευμονογαστρικό νεύρο κατά την έναρξη μιας κρίσης.

Με βάση στοιχεία που προέκυψαν κατά τα τελευταία 14 έτη, η Υποεπιτροπή Ανάπτυξης Κατευθυντηρίων Οδηγιών της ΑΑΝ προτείνει τη χρήση του VNS ως τρόπου αντιμετώπισης των κρίσεων σε παιδιά, κρίσεων που σχετίζονται με το σύνδρομο Lennox-Gastaut και για βελτίωση του συναισθήματος των ενηλίκων με επιληψία. Ωστόσο, προειδοποιεί ότι τα παιδιά θα πρέπει να ελέγχονται στενά την περίοδο μετά την εμφύτευση της συσκευής VNS για να διασφαλιστεί ότι η περιοχή δεν έχει μολυνθεί.

Πηγή

Ημισφαιρεκτομής σε παιδιά – νέα δεδομένα

Σύμφωνα με μια νέα μελέτη, η ημισφαιρεκτομή θα μπορούσε να βοηθήσει τα παιδιά με επιληψία να ζήσουν μια φυσιολογική ζωή. Διάφορα ευρήματα υποδηλώνουν πως η αφαίρεση των προσβεβλημένων τμημάτων του εγκεφάλου θα μπορούσε να είναι επωφελής σε μικρούς ασθενείς. Ωστόσο, έως τώρα υπήρχαν λίγα επιστημονικά και στατιστικά δεδομένα για να υποστηρίξουν την θέση αυτή.

Για τον λόγο αυτό, ερευνητές της Κλινικής Cleveland ασχολήθηκαν  με την απόδειξη ή την απόρριψη της άποψης αυτής και βρήκαν πως ήταν σωστή. Τα νούμερα που δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό Epilepsia έδειξαν πως περισσότεροι από τους μισούς ασθενείς που υπεβλήθησαν σε επέμβαση ημισφαιρεκτομής παρέμειναν ελεύθεροι καθημερινών κρίσεων, ενώ περισσότεροι από το ένα τρίτο είδα τη συχνότητα των κρίσεών τους να μειώνεται σημαντικά.

Ο Dr Ajay Gupta, επικεφαλής της παιδιατρικής επιληψίας της Κλινικής Cleveland, σχολίασε: «Ο εγκέφαλος έχει την εκπληκτική ικανότητα να αναπληρώνει την λειτουργία που έχει χαθεί». Μιλώντας στο NBC News ισχυρίστηκε ότι τα ευρήματα αυτά απαντούν σε πολλές ερωτήσεις των γονέων σχετικά με το αν το παιδί τους θα έχει την ικανότητα να βλέπει, να μιλάει και να περπατάει μετά από μια ημισφαιρεκτομή.

Ο Dr Gary Mathern, ειδικός νευροχειρουργός της Ιατρικής Σχολής του David Geffen του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στο Λος Άντζελες πρόσθεσε ότι τα αποτελέσματα είναι «αρκετά θετικά». Σημείωσε πως η πλειονότητα των παιδιών που υπεβλήθησαν σε ημισφαιρεκτομή θα είχαν καταστεί «σοβαρά ανάπηρα» αν δεν είχαν υποβληθεί στην επέμβαση. Επιπλέον τόνισε πως το IQ ενός παιδιού με σοβαρές επιληπτικές κρίσεις μπορεί να αυξηθεί από το 50 σε 70 ως αποτέλεσμα της επέμβασης. Συνέχισε υποστηρίζοντας ότι τα ευρήματα θα μπορούσαν να είναι χρήσιμα για γονείς που σκέφτονται το αν θα προχωρήσουν στην επέμβαση για το παιδί τους, καθώς τους «δίνει περιθώριο προσδοκιών».

Τα ευρήματα βασίστηκαν στην εξέταση 186 επεμβάσεων που διεξήχθησαν στην Κλινική Cleveland μεταξύ του 1997 και 2009 καθώς και σε πιο λεπτομερή εξέταση 115 εξατομικευμένων περιστατικών. Οι ασθενείς ήταν ηλικίας μεταξύ δύο και 28 ετών και οι περισσότεροι εμφάνιζαν κρίσεις σε καθημερινή ή εβδομαδιαία βάση.

Πηγή

Καλύτερη Ενημέρωση των Γονέων για τη Χειρουργική της Επιληψίας

Οι γονείς είναι συχνά επιφυλακτικοί να συζητήσουν την επιλογή της χειρουργικής της επιληψίας για τα παιδιά τους, αλλά μια νέα μελέτη υποστηρίζει ότι είναι πιθανότερο να αρχίσουν να  την σκέφτονται αν έχουν καλή ενημέρωση.

Ερευνητές της Σχολής Ιατρικής και Οδοντιατρικής του Πανεπιστημίου του Rochester στις ΗΠΑ μελέτησαν 138 γονείς παιδιών με επιληψία. Οι ερευνητές βρήκαν ότι περισσότερο από το ένα  τέταρτο (25,2%) όσων συμμετείχαν ήταν αντίθετοι στη χειρουργική της επιληψίας, παρά το ότι η ως τώρα έρευνα δείχνει ότι είναι ασφαλής και αποτελεσματική για τους μικρούς ασθενείς.

Ωστόσο, όταν ζητήθηκε από τους γονείς να συμπληρώσουν ένα ερωτηματολόγιο που παρείχε πληροφορίες σχετικά με την επέμβαση, οι μισοί (50,4%) είπαν ότι ήταν πλέον περισσότερο θετικοί, ενώ μόλις το 3,3% είχε περισσότερο αρνητική άποψη. Οι γονείς με παιδιά προεφηβικής ηλικίας ήταν περισσότερο πιθανό να είναι δεκτικοί για το χειρουργείο ως θεραπευτική επιλογή, υποστηρίζουν οι ερευνητές.

Δημοσιεύοντας στο περιοδικό Epilepsy and Behaviour, οι συγγραφείς της μελέτης ισχυρίζονται ότι οι νευρολόγοι θα πρέπει να συζητούν την πιθανότητα χειρουργείου με τους γονείς όσο το δυνατόν συντομότερα, δίνοντάς τους άφθονες πληροφορίες για να αυξηθεί η πιθανότητας αποδοχής της. Ωστόσο, οι ερευνητές παρατήρησαν πως το 60% των παιδο-νευρολόγων που ερωτήθηκαν δεν ακολουθούσαν πλήρως τις κατευθυντήριες οδηγίες  ή τους τυπικούς κανόνες άσκησης του επαγγέλματος στο θέμα αυτό.

«Συμπεραίνουμε ότι η εκπαίδευση τόσο των νευρολόγων όσο και των γονέων είναι αναγκαία για να διευκολυνθεί η διαδικασία αυτή», δηλώνουν οι συγγραφείς της μελέτης.

Πηγή

Η μαγνητοεγκεφαλογραφία στη χαρτογράφηση του εγκεφάλου

Μια ερευνητική ομάδα απεικόνισης του εγκεφάλου με επικεφαλής των νευροεπιστήμονα Dr Ryan D’Arcy του Πανεπιστημίου Simon Fraser βρήκε έναν νέο τρόπο να βοηθήσει τους χειρουργούς να σχεδιάσουν με μεγαλύτερη ακρίβεια την χειρουργική αντιμετώπιση της επιληψίας. Τα αποτελέσματα μιας πρόσφατης μελέτης με χρήση μαγνητοεγκεφαλογραφίας (ΜΕΓ) δημοσιεύτηκαν στο σημαντικότερο περιοδικό του χώρου, το Human Brain Mapping. Για να τονίσει την μελέτη, το περιοδικό παρουσίασε τις πρωτοποριακές εικόνες της ΜΕΓ στο εξώφυλλο του Αυγούστου του 2013.

Ο D’Arcy και η ομάδα του χρησιμοποίησε τεχνολογία ΜΕΓ για να παράγει λεπτομερείς χωρικούς χάρτες κρίσιμων γλωσσικών λειτουργιών με σκοπό να επιτρέψει την καλύτερο προεγχειρητικό σχεδιασμό για καλύτερα χειρουργικά αποτελέσματα. Η εικόνα στο εξώφυλλο δείχνει την εστία επιληπτικής δραστηριότητας – εκεί όπου εμφανίζονται οι επιληπτικές ηλεκτρικές «καταιγίδες» – σε ένα άτομο πριν το χειρουργείο.  Η κρίσιμη γλωσσική δραστηριότητα εμφανίζεται με χρώμα, με το φάσμα να εκτείνεται από θερμό ερυθρό προς ψυχρό κυανό δείχνοντας τη σχετική συμμετοχή του αριστερού και του δεξιού ημισφαιρίου, αντιστοίχως. Στην περίπτωση αυτή, η επιληπτική εστία ήταν εκτός των σημαντικών γλωσσικών περιοχών που αφαιρέθηκαν με ασφάλεια και το άτομο παρέμεινε ελεύθερο κρίσεων.

«Όταν πραγματοποιούμε μια επέμβαση στον εγκέφαλο είναι σημαντικό να καθορίζουμε όχι μόνο το ποιες περιοχές θα θεραπεύσουμε, αλλά το αν θα επηρεαστούν κρίσιμες περιοχές που πραγματοποιούν υψηλότερες λειτουργίες, όπως η γλώσσα και η μνήμη», υποστηρίζει ο D’Arcy.  Ο D’Arcy σημειώνει πως το Πανεπιστήμιό του υπήρξε πρωτοπόρο στην τεχνολογία της ΜΕΓ για πολλά χρόνια. Πλέον, σχεδιάζει να εξελίξει περαιτέρω τις τεχνολογίες του εγκεφάλου, όπως ΜΕΓ, τόσο για περιβάλλοντα εντατικής θεραπείας όσο και για κέντρα ειδικής μέριμνας.

Πηγή: http://www.medicalnewstoday.com/releases/264216.php

Πρόβλεψη χειρουργικής έκβασης σε ασθενείς με επιληψία

Επιστήμονες του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου της Βόννης και του Ινστιτούτου Max Planck για νευρολογική έρευνα στην Κολωνία ανέπτυξαν μια μέθοδο με την οποία μπορούν να προβλεφθούν με ακρίβεια οι πιθανότητες επιτυχίας μιας χειρουργικής επέμβασης σε επιληψία του κροταφικού λοβού. Το ποσοστό ακριβών προβλέψεων είναι μεγαλύτερο από 90%. Τα αποτελέσματα παρουσιάστηκαν στο επιστημονικό περιοδικό NeuroImage:Clinical.

Όταν πολλά κύτταρα εκπολώνονται ταυτόχρονα στον εγκέφαλο, το αποτέλεσμα είναι μια επιληπτική κρίση. Η συχνότερη μορφή είναι η επιληψία του κροταφικού λοβού. Αυτή ξεκινάει από τον ένα εκ των δύο κροταφικών λοβών που περιέχει, μεταξύ άλλων, σημαντικές δομές για την λειτουργία της μνήμης. Καθώς πολλοί ασθενείς δεν απαντούν μακροπρόθεσμα στην αγωγή, συχνά αφαιρείται η εστία των κρίσεων από τον προσβεβλημένο κροταφικό λοβό με μια νευροχειρουργική επέμβαση. Ωστόσο, περίπου το ένα τρίτο των ασθενών που υποβάλλεται σε χειρουργείο δεν εμφανίζουν κάποια βελτίωση. «Η επέμβαση έχει κινδύνους – για τον λόγο αυτό η αξιόπιστη πρόγνωση σχετικά με τις πιθανότητες επιτυχίας είναι πολύ σημαντική», λέει ο Καθηγητής Dr. Bernd Weber εκ του Τμήματος Επιληψιολογίας του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου της Βόννης.

Ένας Αλγόριθμος Εξετάζει τις Εικόνες του Εγκεφάλου των Ασθενών

Στο Κέντρο Life&Brain, οι ειδικοί της επιληψίας από τη Βόννη, μαζί με επιστήμονες του Ινστιτούτου Νευρολογική Έρευνας Max Planck της Κολωνίας, βρήκαν ένα τρόπο πρόβλεψης των πιθανοτήτων επιτυχίας μιας επέμβασης στον κροταφικό λοβό σε ασθενείς με επιληψίας με εντυπωσιακό βαθμό ακρίβειας. Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν εικόνας μαγνητικής τομογραφίας από συνολικά 49 ασθενείς με επιληψίας που προηγουμένως είχαν υποβληθεί σε χειρουργική αφαίρεση της επιληπτικής εστίας στον αριστερό κροταφικό λοβό. Χρησιμοποιώντας ειδικό υπολογιστικό πρόγραμμα που αναπτύχθηκε από τη Lisa Feis του Ινστιτούτου Max Planck ως τμήμα της διατριβής της, οι επιστήμονες εξέτασαν τις εικόνες του εγκεφάλου για διαφορές μεταξύ της ομάδας των ασθενών των οποίων οι κρίσεις είχαν βελτιωθεί μετά το χειρουργείο και αυτών χωρίς αλλαγές των συμπτωμάτων τους. «Χρησιμοποιώντας εικόνες του εγκεφάλου, εκπαιδεύσαμε τον αλγόριθμο να διαφοροποιεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο μεταξύ των ελεύθερων κρίσεων ασθενών και των ασθενών που είχαν ακόμα κρίσεις», αναφέρει ο Καθηγητής Weber.

Επιτυχία με Εντυπωσιακή Ακρίβεια

Χρησιμοποιώντας τα αποτελέσματα του αλγόριθμου, οι επιστήμονες υπολόγισαν τις πιθανότητες επιτυχούς παρέμβασης και τις συνέκριναν με τα πραγματικά ευρήματα μετά το χειρουργείο. Καθώς οι εγκέφαλοι αντρών και γυναικών διαφέρουν, για παράδειγμα στη συμμετρία των ημισφαιρίων του εγκεφάλου, οι ερευνητές μελέτησαν τα δεδομένα με βάση το φύλο. Το ποσοστό ακριβούς πρόβλεψης ήταν 96% στην περίπτωση γυναικών ασθενών και 94% στην περίπτωση αντρών ασθενών.

Απαιτείται Περισσότερη Έρευνα

Οι εξετάσεις διεξήχθησαν αναδρομικά: Οι ερευνητές εφάρμοσαν τη μέθοδο αναδρομικά σε ασθενείς που είχαν ήδη υποβληθεί σε χειρουργείο. Στο επόμενο βήμα, οι ερευνητές θα εξετάσουν πόσο καλά προβλέπει η μέθοδος τις πιθανότητες επιτυχίας σε ασθενείς με επιληψία που πρέπει να υποβληθούν σε επέμβαση στον κροταφικό λοβό. Σε αυτό θα συμπεριληφθούν και άλλα πανεπιστημιακά ιατρικά κέντρα και ακόμα πιο λεπτομερείς τεχνικές απεικόνισης. «Προς το παρόν, είμαστε ακόμα σε πολύ πρώιμο στάδιο για κλινική εφαρμογή, απαιτείται περαιτέρω έρευνα», ισχυρίζεται ο Καθηγητής Dr Christian Elger, διευθυντής της Κλινικής Επιληψίας της Βόννης.

Πηγή:  http://www.medicalnewstoday.com/releases/263596.php