Αρχική » Κοινωνιολογία » Ενημέρωση/Εκπαίδευση » Πόσο ενήμεροι είναι οι γιατροί σας για τις παρενέργειες των αντιεπιληπτικών σας;

Πόσο ενήμεροι είναι οι γιατροί σας για τις παρενέργειες των αντιεπιληπτικών σας;

Advertisements

Περίπου 20% των νευρολόγων δεν γνωρίζουν τους σημαντικότερους επιβεβαιωμένους κινδύνους ασφαλείας που σχετίζονται με τα αντιεπιληπτικά φάρμακα (ΑΕΦ), όπως ο κίνδυνος συγγενών ανωμαλιών και οι αυτοκτονικές σκέψεις, παρά το ότι εκτίθενται σε πολλές πηγές πληροφοριών, σύμφωνα με τα αποτελέσματα μιας νέας έρευνας. Τα αποτελέσματα της έρευνα υποστηρίζουν ότι οι πληροφορίες για την ασφάλεια του φαρμάκου δεν προσφέρονται στους γιατρούς με συστηματικό τρόπο, κάτι που μπορεί να επηρεάσει τη φροντίδα του ασθενή.

Όπως είναι τώρα τα πράγματα, η διάχυση των πληροφοριών «γίνεται κατά στάδια» και είναι «μια πολύ βραδεία διαδικασία», υποστηρίζει ο συγγραφέας της μελέτης Gregory L. Krauss, MD, καθηγητής νευρολογίας της Ιατρικής Σχολής John Hopkins, στη Βαλτιμόρη του Maryland, σε μια συνέντευξη στο Medical News. Η διαδικασία μπορεί να αρχίσει με μια αναφορά για αυξημένο κίνδυνο μιας συγκεκριμένης έκβασης που σχετίζεται με κάποιο ΑΕΦ, που ακολουθείται από την συμπερίληψη της πληροφορίας αυτής στο φυλλάδιο του φαρμάκου που οι γιατροί μάλλον δεν διαβάζουν. Οι ειδικοί της επιληψίας ενημερώνονται για αυτή από τη βιβλιογραφία και μετά οι γενικοί νευρολόγοι σταδιακά μαθαίνουν για αυτή μέσω προειδοποιήσεων της Αρχής Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) ή ενός ιατρικού συνεδρίου.

«Δεν υπάρχει μια καλή συστηματική μέθοδος για την διάδοση των πληροφοριών ασφαλείας σχετικά με τα φάρμακα και θα έπρεπε να υπήρχε», λέει ο Dr Krauss. «Νομίζω ότι η FDA βασίζεται στην δευτερογενή μετάδοση και τους επαγγελματικούς συλλόγους, αλλά αυτό είναι απρόβλεπτο. Θα πρέπει να υπάρξει ένα καλύτερο σύστημα ενημέρωσης των γιατρών. Για παράδειγμα, ένα σύστημα μέσω email που θα είναι επιλεκτικό για τους ειδικούς. Προς το παρόν, αν εγγραφεί κανείς στο Medwatch (το πρόγραμμα αναφοράς πληροφοριών ασφαλείας και ανεπιθύμητων συμβαμάτων της FDA), θα θαφτεί». Τα ευρήματα της έρευνας δημοσιεύτηκαν στο Epilepsy & Behavior.

Απρόβλεπτη διάδοση πληροφοριών

Χρησιμοποιώντας μια λίστα των μελών της Αμερικανικής Ακαδημίας Νευρολογίας (ΑΑΝ), οι ερευνητές απέστειλαν μια έρευνα σε 4627 νευρολόγους στις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι ειδικοί ρωτήθηκαν σχετικά με τις γνώσεις τους για τους ακόλουθους πρόσφατα αναγνωρισμένους κινδύνους ασφαλείας των ΑΕΦ:

• Οι αντιδράσεις υπερευαισθησίας (λ.χ. σύνδρομο Stevens-Johnson και επιδερμική νεκρόλυση) σε χρήση καρβαμαζεπίνης σε ασθενείς με έναν συγκεκριμένο απλότυπο είναι συχνότερες σε άτομα Ασιατικής καταγωγής. Η FDA συνιστά έλεγχο των ασθενών Ασιατικής καταγωγής πριν την έναρξης της θεραπείας με καρβαμαζεπίνη.

• Αυτοκτονικός ιδεασμός ή αυτοκτονική συμπεριφοράς με τα νεότερα ΑΕΦ. Η FDA έχει αναγνωρίσει διπλάσιο κίνδυνο αυτοκτονίας σε ασθενείς που ξεκινούν τη θεραπεία σε 11 ΑΕΦ και προτείνει προειδοποίηση και παρακολούθηση των ασθενών που λαμβάνουν τα φάρμακα αυτά.

• Συγγενείς διαταραχές στο νεογνό μητέρων που λαμβάνουν βαλπροϊκό οξύ. Οι συγγραφείς της μελέτες σημειώνουν ότι ο κίνδυνος είναι περίπου 10,7%.

• Γνωσιακές διαταραχές σε παιδιά που εκτέθηκαν σε βαλπροϊκό οξύ ενδομητρίως. Οι συγγραφείς σημειώνουν μείωση 6 έως 9 μονάδων IQ στα παιδιά αυτά συγκριτικά με τα παιδιά μητέρων που λάμβαναν άλλο ΑΕΦ κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

Ως ερώτηση ελέγχου, οι νευρολόγοι ρωτήθηκαν αν γνωρίζουν ότι η λακοσαμίδη δεν έχει προειδοποιήσεις εντός μαύρου πλαισίου. Όσοι απάντησαν βαθμολόγησαν επίσης 5 μεθόδους μετάδοσης πληροφοριών ασφάλειας φαρμάκων, από την περισσότερο στην λιγότερο αποτελεσματική.

Οι ερευνητές ανέλυσαν 505 απαντήσεις στην έρευνά τους. Το δείγμα αποτελούνταν κατά 66,5% από άντρες μέσης ηλικίας 48,9 έτη. Περίπου οι μισοί (49,5%) συμμετέχοντες ασκούν το επάγγελμα μόνοι τους ή σε κάποια ομάδα και βλέπουν περίπου 100 ασθενείς με επιληψία κάθε χρόνο (54.0%). Ο αριθμός των ετών άσκησης του επαγγέλματος κυμαίνεται από 1 έως 52 έτη.

Αριθμός Ασθενών

Η έρευνα βρήκε ότι περίπου το ένα πέμπτο όσων απάντησαν σε αυτή, δεν γνώριζαν τις προειδοποιήσεις ασφαλείας. Οι νευρολόγοι που βλέπουν μεγάλο αριθμό ασθενών με επιληψία γνωρίζουν καλύτερα από τους υπόλοιπους νευρολόγους τους κινδύνους ασφαλείας που σχετίζονται με τα ΑΕΦ. «Η ηλικία, τα χρόνια στο επάγγελμα, η πιστοποιήσεις, η μορφή της άσκησης του επαγγέλματος και η γεωγραφία δεν φαίνεται να επηρεάζουν τα πράγματα. Το μόνο πράγμα που είχε επιρροή ήταν το αν είχαν δει περισσότερους από 100 ασθενείς με επιληψία το έτος», δήλωσε ο Dr Krauss.

Περίπου το 70% όσων απάντησαν γνώριζαν τη σύσταση για έλεγχο του απλότυπου σε ασθενείς ασιατικής καταγωγής πριν τη χορήγηση καρβαμαζεπίνης. Αν και το 29,1% ανέφερε ότι άρχισε τη χορήγηση καρβαμαζεπίνης σε τέτοιους ασθενείς, μόνο το 22,5% ανέφερε να έχει πραγματοποιήσει έλεγχο απλοτύπου. «Η FDA λέει ότι θα πρέπει να ελέγχονται οι ασθενείς αυτοί, αλλά οι γιατροί έχουν πιθανώς ανάμεικτα αισθήματα για αυτό», λέει, μερικώς γιατί δεν τους έχουν δοθεί οδηγίες για το πώς να κάνουν και το πώς να ερμηνεύσουν την εξέταση του απλότυπου. «Μου πήρε 2 μέρες να καταλάβω το πώς να κάνω την εξέταση αυτή. Οι ασθενείς πρέπει να την πληρώσουν (κοστίζει κάποιες εκατοντάδες δολάρια) και πρέπει να περιμένουν τα αποτελέσματα, έτσι, αυτό που κάνουν οι περισσότεροι στο σημείο αυτό είναι να αρχίζουν κάποιο άλλο φάρμακο».

Οι περισσότεροι που απάντησαν στην έρευνα (80,6%) γνώριζαν τις προειδοποιήσεις σχετικά με τον αυτοκτονικό ιδεασμό με τα νεότερα ΑΕΦ και το 70,1% ανέφερε πως συμβούλεψε τους ασθενείς για τον κίνδυνο αυτό στα 3 χρόνια από την ειδοποίηση ασφαλείας. Ωστόσο, μόνο το 60,2% προσδιόρισε σωστά τον κίνδυνο ως 4,3 ανά 1000.  Ορισμένοι γιατροί έχουν αμφιβολίες για το πώς η FDA κατέληξε στον κίνδυνο αυτοκτονίας που σχετίζεται με τα ΑΕΦ, δηλώνει ο Dr Krauss. Η Υπηρεσία συγκέντρωσε δεδομένα από τα τελευταία 11 αντιεπιληπτικά φάρμακα που υπεβλήθησαν για έγκριση, που περιλάμβαναν πληροφορίες για «χιλιάδες και χιλιάδες ασθενών» και βρήκαν πως ο κίνδυνος αυτοκτονίας ήταν διπλάσιος σε όσους λάμβαναν φάρμακα έναντι όσων λάμβαναν placebo, είπε. «Δεν έκαναν κάποια επιδημιολογική μελέτη, ούτε δημογραφική συσχέτιση και ο κίνδυνος ήταν χαμηλός», από περίπου 2 στους 1000 ως 4 στους 1000, είπε. «Η FDA επίσης δεν έκανε κάποια έρευνα για να δείξει ποιος είναι σε μεγαλύτερο κίνδυνο, για παράδειγμα, όσοι είναι σε κατάθλιψη. Το να έχεις μια γενική προειδοποίηση όταν απλά ομαδοποιείς όλα τα φάρμακα μαζί μου φαίνεται παράλογο».

Μόνο το 33,5% όσων απάντησαν γνώριζαν τον προσφάτως αναγνωρισμένο κίνδυνο για συγγενείς ανωμαλίες και περίπου οι μισοί (48,9%) γνώριζαν τον κίνδυνο για χαμηλότερο IQ σε παιδιά μητέρων που λάμβανα βαλπροϊκό οξύ. «Πολλοί γιατροί δεν γνωρίζουν ότι το βαλπροϊκό οξύ έχει πολύ υψηλά ποσοστά συγγενών ανωμαλιών και προκαλεί μείωση του IQ στους απογόνους. Αυτό είναι σοβαρό», σχολιάζει ο Dr Krauss. «Πολλοί γνώριζαν πως υπήρχε κίνδυνος για συγγενείς ανωμαλίες, αλλά όχι ότι αυτός ήταν τόσο υψηλός… όταν φτάνεις στο ποσοστό του 10%, μάλλον πρέπει να το γνωρίζεις».

Σχεδόν τα τρία τέταρτα (73%) όσων συμμετείχαν απάντησαν σωστά την ερώτηση ελέγχου πως δεν υπήρχε προειδοποίηση σε μαύρο πλαίσιο για την λακοσαμίδη. Ορισμένα από τα ζητήματα ασφαλείας των ΑΕΦ έχουν προκύψει τα τελευταία λίγα χρόνια και μάλλον οι γιατροί θα τα μάθουν σταδιακά. «Υπάρχει κάποια καθυστέρηση σε ορισμένα άτομα, αλλά οπωσδήποτε αυτό θέτει τους ασθενείς σε κίνδυνο», είπε ο Dr Krauss.

Πηγές Πληροφόρησης

Όσοι συμμετείχαν ανέφεραν ότι η συνηθέστερη πηγή πληροφοριών ασφαλείας για το φάρμακο είναι οι ειδοποιήσεις από τους οργανισμούς των ειδικών (67,1%), τη δημοσιευθείσα βιβλιογραφία (67,1%), τους συνεργάτες και/ή τους συναδέρφους (53,1%) και από τη συνεχιζόμενη ιατρική εκπαίδευση ή άλλες εκπαιδευτικά προγράμματα (52,9%). Οι ειδικοί που δουλεύουν ως ιδιώτες είναι περισσότερο πιθανό να αποκτούν πληροφόρηση μέσω των φαρμακευτικών αντιπροσώπων, ενώ οι ακαδημαϊκοί νευρολόγοι είναι μάλλον πιθανότερο να χρησιμοποιούν τη δημοσιευθείσα βιβλιογραφία και τους συνεργάτες/συναδέρφους τους ως πηγές πληροφόρησης. Οι περισσότεροι νευρολόγοι δήλωσαν πως θα προτιμούσαν να λαμβάνουν πληροφόρηση για θέματα ασφαλείας φαρμάκων από δομημένες, εύκολα προσβάσιμες πηγές. Πολλοί (190) υποστηρίζουν μια «επίσημη διαδικασία προειδοποίησης μέσω των οργανώσεών τους» και σχεδόν άλλοι τόσοι (176) υποστήριξαν τα emails με «ενημερωμένες προειδοποιήσεις προς τους ειδικούς του χώρου».

Η ΑΑΝ προς το παρόν κοινοποιεί προειδοποιήσεις ασφαλείας στα μέλη της, αλλά δεν γίνεται πάντα συστηματικά. Ακόμα και αν οι προειδοποιήσεις αυτές περιβάλλονται ορισμένες φορές από αμφιβολίες, οι γιατροί «θα πρέπει οπωσδήποτε να τις γνωρίζουν», είπε. «Οι ασθενείς μπορεί να ρωτήσουν για αυτές και, ακόμα και αν ο κίνδυνος δεν είναι υψηλός, υπάρχει ωστόσο κάποιος και πρέπει να τον γνωρίζουν». Το ποσοστό συμμετοχής για την έρευνα δεν ήταν υψηλό, αλλά ήταν τυπικό για μια έρευνα μέσω email, είπε ο Dr Krauss. Οι γιατροί μπορεί να νιώθουν ότι «πολιορκούνται από emails» και μια έρευνα με απλό ταχυδρομείο μπορεί να είχε αποδώσει περισσότερες απαντήσεις. Τα ευρήματα της έρευνα είναι πιαθνώς εφαρμόσιμα σε ένα ευρύ φάσμα ιατρικών ειδικοτήτων και φαρμάκων, είπε ο Dr Krauss.

Προβληματισμός για τα Ευρήματα

Αν και τα αποτελέσματα της έρευνας την ανησύχησαν, η Jacqueline French, MD, πρόεδρος της Αμερικανικής Εταιρείας Επιληψίας, μέλος της ΑΑΝ και καθηγήτρια της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης ισχυρίστηκε πως δεν την εξέπληξαν. «Κάθε γιατρός αντιμετωπίζει πλήθος δεδομένων. Συνταγογραφούμε πολλά διαφορετικά φάρμακα και το να παραμένουμε ενήμεροι για όλα αυτά τα φάρμακα και τα νέα ζητήματα ασφαλείας που σχετίζονται με αυτά είναι τεράστιο έργο για τον καθένα». Αν και ο κόσμος μπορεί να νομίζει ότι ο ειδικός γνωρίζει τα πάντα για κάθε φάρμακο που χορηγεί, «αυτό πιθανότατα δεν είναι ρεαλιστικό, αν σκεφτεί κανείς το μέγεθος των δεδομένων που είναι διαθέσιμα», είπε η Dr French. Συμφώνησε πως «η λήψη ενός email με ανεπιθύμητες ενέργειες κάθε λίγους μήνες» από τους συλλόγους των ειδικών θα μπορούσε να είναι ένας τρόπος ενημέρωσης των γιατρών για τις νέες πληροφορίες ασφαλείας των φαρμάκων. Αλλά τα έξυπνα κινητά τηλέφωνα, οι μέσα κοινωνικής δικτύωσης και τα γραπτά μηνύματα μπορεί να αποτελούν άλλους τρόπους διάχυσης των πληροφοριών, είπε. «Η ασφάλεια των ασθενών είναι πάντα υπόψη της Ακαδημίας Νευρολογίας, και το άρθρο αυτό θα εγείρει σίγουρα περισσότερες ερωτήσεις και προσπάθειες για την εξεύρεση συστημάτων ενημέρωσης. Αλλά τα συστήματα αυτά κοστίζουν και το ερώτημα είναι ποιος θα πληρώσει για αυτά».

Πηγή: http://www.medscape.com/viewarticle/809968

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: